Digitalisering van alles

delen 
12 december 2013

Het internet is groot. In ons digitale tijdperk is het zo makkelijk om content aan te maken. Deze content is soms heel nutteloos. Het internet is goed gevuld en wordt nog steeds aangevuld. Er wordt elke minuut voor ongeveer 24 uur aan video’s op Youtube geplaatst. Niet alle content is relevant, toch geeft het digitale tijdperk ook mogelijkheden om fysiek materiaal te ontsluiten wat anders beperkt toegankelijk is. Digitalisering van archiefmateriaal vindt op steeds grotere schaal plaats. Het Google Art Project is al enige tijd bezig om de collecties van museum van over de hele wereld te digitaliseren. Vandaag werd bekend dat ook het Rijksmuseum van Oudheden te zien is dankzij het Google Cultural Institute.

Het museum

De collectie en het archief van het Rijksmuseum was al te zien via het Google Art Project. Van alle onderdelen van de collectie zijn foto’s gemaakt van ontzettend goede kwaliteit. Je kan inzoomen en de museumstukken van dichtbij bekijken in geweldige kwaliteit. Op deze manier is het mogelijk om kunstwerken goed te bekijken zonder dat je de hele wereld over hoeft te reizen. In veel gevallen is het waarschijnlijk zelfs beter te bekijken Bekijk hier een detail (een van de bloemen) uit het schilderij De Venus van Milo geschilderd door Boticelli.

 

Als je dit werk in het Uffizi gaat bekijken in Florence zal je het niet zo precies en uitvoerig kunnen bekijken als digitaal wel mogelijk is. Er worden op deze manier telkens meer kunstwerken ontsloten voor een groot publiek.

Het archief

Niet alleen musea digitaliseren hun materiaal, ook archieven stellen veel van hun materiaal digitaal beschikbaar. Dit heeft een voordeel en een nadeel. Het voordeel is dat deze bronnen minder vaak gebruikt zullen worden en daardoor zullen ze beter bewaard blijven. Het nadeel is echter dat er zo meteen bronnen uit de 12e eeuw na christus geanalyseerd zullen worden via een computerscherm. Natuurlijk is niet alles volledig te onderzoeken via een fotokopie, hoe goed deze ook is. Het voelen en kunnen bestuderen van afmetingen kan natuurlijk ook veel vertellen over de bron.

Toch is deze ontwikkeling van alle tijden. Al vele jaren worden in archieven gebruik gemaakt van microfiches. Daardoor gaat het archiefmateriaal veel langer mee. Dus de huidige ontwikkeling van digitalisering is niet heel verbazingwekkend en sluit aan bij oudere ontwikkelingen in het archiefwezen en de moderne samenleving.

Er is een Programma Archief 2020 (juni 2013 van start gegaan) vanuit het Nationaal Archief. Hiermee wordt geprobeerd in de komende 7 jaar het Nationaal Archief volledig klaar te maken voor de moderne tijd. Hoofddoelen zijn digitale duurzaamheid, openbaarheid, toegankelijkheid, documentatie en bestelversterking (want het project moet zijn geld natuurlijk wel terugverdienen op termijn).

De zin en onzin van digitaliseren

Het web wordt op deze manier weer wat voller met tolrekeningen uit 1413. Heeft dit nut? Mogelijk. Het zorgt er in ieder geval voor dat onze maatschappij nog meer digitaal wordt en dat kennis (bronnen) of vermaak (museumstukken) makkelijker toegankelijk wordt. Iets wat een van de voordelen is van onze huidige digitale maatschappij. Zo kan je nu zonder een entreekaartje 300 musea van over de hele wereld rustig bekijken dankzij het Google Art Project. Het enige wat je er voor nodig hebt is een internetverbinding.

Het internet wordt gevuld. Met heel veel onzin die heel wel vermakelijk is (katten) en zo nu en dan zijn er ook goede projecten en initiatieven die het noemen in ieder geval waard zijn.

Meer weten?

Bedankt voor je bericht. We nemen spoedig contact met je op!